Guido Koopman

'Buitenstaanders onthullen het onverwachte in hun werken. Ze bevinden zich vaak aan de rand van de samenleving en verlichten de grenzen en tegenstellingen van het menselijk bestaan, en communiceren een diep onbehagen over de relaties tussen realiteit en fantasie. Ze richten onze blik op de meer ondoorzichtige paden van het denken en bieden gelegenheid om fundamentele vragen te stellen '. (Martina Weinhart)

En wat ik verder onderschrijf:

'Je zou kunnen stellen dat een kunstenaar zich bewust is van een geheel waarin mens en kosmos, het grootste en het kleinste, het zichtbare en onzichtbare, het meest tastbare en het meest mysterieuze, zinvol zijn inbegrepen. Van die orde, die harmonie (of van zijn verlangen ernaar) getuigt hij in de symbolentaal van zijn schepping. Uit zijn materiaal vormt hij iets dat in miniatuur een spiegelbeeld is van die raadselachtige volledigheid - of hij bootst wanhoop of onmacht of afkeer of bittere spot na, het beeld van de chaotische, verdeelde wereld, geeft de fragmenten en splinters van een eens zo gebroken verleden orde , en de losse bouwstenen van een nog niet voltooid, nieuw patroon: beide verrassend heldere, fascinerende, verbijsterende andere elementen, zoals dissonanties, kakofonie, het schotse en kromme, vervormd en krankzinnig en afschuwelijk '. (Hella Haasse)